ઓલિમ્પિક ગેમ્સમાં ભારત માટે બે વાર મેડલ જીતનારા દિગ્ગજ હોકી પ્લેયર લલિત ઉપાધ્યાયે ઓલિમ્પિક દિવસ નિમિત્તે આંતરરાષ્ટ્રીય હોકીમાંથી નિવૃત્તિની જાહેરાત કરી છે. તેમણે સોશિયલ મીડિયા પર એક ભાવનાત્મક પોસ્ટ પણ શેર કરી છે. જોકે, તેઓ ઘરેલુ ટીમ અને યુપી પોલીસ માટે રમવાનું યથાવત રાખશે.
કાશીના ભગતપુર ગામના વતની 31 વર્ષીય લલિત ઉત્તર પ્રદેશના ત્રણ હોકી વર્લ્ડ કપમાં ભાગ લેનાર બીજા ખેલાડી બન્યા છે. તેમના પહેલા ફક્ત અશોક ધ્યાનચંદ ચાર વર્લ્ડ કપ રમ્યા હતા. તેમણે વારાણસીની યુપી કોલેજમાં કોચ પરમાનંદ મિશ્રાના માર્ગદર્શન હેઠળ હોકી રમવાનું શરૂ કર્યું હતું
અનેક સંધર્ષથી ભરેલી કારકિર્દી બાદ, તેઓ ભારતીય નેશનલ ટીમના સેન્ટર-ફોરવર્ડ બન્યા અને 2020 ટોક્યો ઓલિમ્પિકમાં ભારતની બ્રોન્ઝ મેડલ જીતમાં મહત્ત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી. હાલમાં ઉત્તર પ્રદેશ પોલીસમાં ડેપ્યુટી સુપરિન્ટેન્ડેન્ટ ઓફ પોલીસ તરીકે ફરજ બજાવતા લલિતની હોકી કારકિર્દી શાનદાર રહી છે. તેમણે બે ઓલિમ્પિક – ટોક્યો 2020 અને પેરિસ 2024 – માં ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કર્યું અને બંનેમાં બ્રોન્ઝ મેડલ જીત્યા. તેમણે બે કોમનવેલ્થ ગેમ્સ, 2018 ગોલ્ડ કોસ્ટ એડિશન અને 2022 બર્મિંગહામ એડિશનમાં પણ ભાગ લીધો, જ્યાં તેમણે સિલ્વર મેડલ જીત્યો. આ ઉપરાંત, તેમણે ત્રણ વર્લ્ડ કપ અને બે એશિયન ગેમ્સમાં ભાગ લીધો, જેમાં બે ગોલ્ડ અને એક બ્રોન્ઝ મેડલ જીત્યો છે.
લલિત ઉપાધ્યાયે સોશિયલ મીડિયા પોસ્ટ દ્વારા આંતરરાષ્ટ્રીય ઇવેન્ટ્સમાંથી પોતાની નિવૃત્તિની જાહેરાત કરી છે. તેમણે કહ્યું, હું ઘણા સમયથી આ વિશે વિચારી રહ્યો હતો; ઘણું બધું બન્યું છે, અને મેં મારી જાતને આપેલા બધા વચનો પૂરા કર્યા છે. આ એક લાંબી અને અદ્ભુત કારકિર્દી રહી છે – એક મહત્ત્વપૂર્ણ સફર – અને હું ખૂબ જ ખુશ છું. ઓલિમ્પિક ડે પર નિવૃત્તિ લેવી મારા માટે ખાસ છે કારણ કે મેં આ સપના સાથે હોકી રમવાનું શરૂ કર્યું હતું અને આ દિવસે મારી આંતરરાષ્ટ્રીય સફરનો અંત કરી રહ્યો છું.’
વધુમાં કહ્યું કે જીવનમાં હંમેશા કંઈક ચાલુ રહે છે. વ્યક્તિએ હંમેશા પોતાની જાત સાથે લડવું પડે છે. તેણે પોતાની કારકિર્દીમાં ઘણા ઉતાર-ચઢાવ જોયા. તેમણે સિનિયર ટીમમાં સ્થાન મેળવ્યું, ખ્યાતિ મેળવી, જીત મેળવી અને ઘણી મુશ્કેલીઓનો સામનો કર્યો. વ્યક્તિએ ક્યારેય હાર ન માનવી જોઈએ અને હંમેશા પ્રયાસ કરતા રહેવું જોઈએ. તેમણે કહ્યું કે 26 વર્ષ બાદ બનારસથી આવીને ઓલિમ્પિકમાં રમવું, મેડલ જીતવો અને યુપી જેવા નાના શહેરમાંથી પોતાની છાપ છોડવી એ તેમના માટે મોટી વાત છે. નવી વસ્તુઓ શરૂ કરવી – આ બધું મારા માટે ઘણું અર્થ ધરાવે છે. મને જે મળ્યું છે તેના માટે હું આભારી છું.”
અંતમાં કહ્યું “આ સફર એક નાના ગામમાં શરૂ થઈ હતી, જ્યાં સંસાધનો મર્યાદિત હતા પરંતુ સપના અમર્યાદિત હતા. સ્ટિંગ ઓપરેશનનો સામનો કરવાથી લઈને ઓલિમ્પિક પોડિયમ પર ઉભા રહેવા સુધી – એક વાર નહીં, પરંતુ બે વાર – તે પડકારો, વિકાસ અને અવિસ્મરણીય ગૌરવથી ભરેલો માર્ગ રહ્યો છે. 26 વર્ષ પછી મારા શહેરમાંથી ઓલિમ્પિયન બનવું એ એવી વસ્તુ છે જેને હું હંમેશા આદર અને કૃતજ્ઞતા સાથે પકડી રાખીશ. હું મારા પરિવારનો ખૂબ આભારી છું, જેમણે જીવનના દરેક વળાંક પર મારી સાથે ઉભા રહ્યા. મારા પહેલા કોચ, શ્રી પરમાનંદ મિશ્રાનો, જેમણે મને હોકીનો પરિચય કરાવ્યો અને મારો પાયો બનાવ્યો. હરિન્દર સરનો, જેમણે મને એર ઇન્ડિયા માટે પસંદ કરીને મારો પહેલો બ્રેક આપ્યો.”
